Życie

Wiersz o życiu osób i osobach, które nie chcą żyć. W chwilach gdy mnie samej z innych powodów było smutno postanowiłam coś takiego spróbować napisać. Oceńcie sami.

Życie

Spadać szybko
i nie dosięgnąć dna
zachłysnąć się powietrzem
ostatni raz
i zgasnąć powoli
jak gwiazda
i rozpłynąć się
niech zapomni
o nas świat
jedna jak tysiące gwiazd
odeszła w niepamięć lat.

Wszystko to już było
ostatnia łza pierwsza
uczycie szczęścia chwilą
upadać w przepaść
przezwyciężyć opór wiatru
krzyczeć w bezkresną otchłań
pokazać prawdziwe ja
nie udawać siły,
której nie ma w nas,
a strach religią,
którą wyznaję ja,
gdy obok wszystkich brak
potoczy się łza,
której nie dojrzy świat
i moc wyznania,
że już nic nie trzyma nas.

Nie rozumiem dlaczego
dzieje się tak
i jestem
i mnie nie ma
potrzebą, pragnieniem jest zniknąć
i ból istnienia zatacza krąg
czasem strach, że tak po prostu
zabrakło by nas,
a czasami nienawiść
kroczenia tu przez świat.