Staję na krawędzi

Ostatnimi czasy niepewność, strach i jednocześnie niepohamowana potrzeba bliskości zżerają mnie od środka. Ten wiersz, choć z pewnością banalny i niewybitny, idealnie obrazuje to co się teraz we mnie dzieje...

Staję na krawędzi...
i tylko krok dzieli mnie od tego
by runąć w dół

Stoję na krawędzi
i boję się zaryzykować
boję się cierpieć

tchórzostwo wygrywa z uczuciem.

stoję na krawędzi
i robię krok w tył

znów wracam do punktu wyjścia.

Gdybym tylko miała pewność..
gdybym wiedziała czy ty...

Pytania wraz z łzami uwięzły mi w gardle.

A co jeśli ty...?

Staję na krawędzi
i już chcę zrobić ten ostatni krok

A co jeśli ty jednak nie...?

i znowu się cofam

niepewność wygrywa z uczuciem

Zamykam oczy,
oddycham głęboko
i zanurzam się we wspomnieniach

Znów czuję ciepło twojego ciała,
miękkość twoich warg.

Staję na krawędzi
i z desperacją rzucam się
w objęcia wiatru

modlę się o to
byś mnie złapał