Niesienie pomocy

My działamy tak jak społeczeństwo, jednostka chociaż może pomóc, nie zawsze "może".

stoję,
w krajobrazie znanym tylko mi,
wśród piasków,
obserwując śmierć - będąc nią
wszak nie pomagam,
obserwuję.

czy boję się podejść?
chyba nie.
ale oni!
dlaczego oni stoją!?
wpatrzeni w jeden punkt,
- milczą.

ktoś podbiega
rozlega się szum, hałas
On robi krok do tyłu - ucieka.
Słońce wstaje,
cień umiera.