Wszystko idzie całkowicie inaczej, niż oczekiwała tego Mary. Sue nie potrafi jej zrozumieć, a ona sama nie umie podźwignąć nowego ciężaru. Ostatecznie wychodzi na to, że jednak dziewczyna, w której pokładała największe nadzieje, pomoże jej.

Mój wiersz, proszę komentować. Bardzo zależy mi na opiniach.

Jest to kolejny rozdział mojej książki. Proszę o komentowanie.

Sezonowi znajomi. Brzmi to trochę jak rodzaj owoców, czy warzyw, które możemy jeść w określonym czasie. No, chyba, że sięgniemy po te zmodyfikowane genetycznie. No właśnie, czy tak też nie jest z ludźmi, którzy nas otaczają? Kim są sezonowi znajomi?

Są to rozważania nad cytatem Antoine de Saint Exupery.

Jeden z moich utworów powstałych ok. 2 lat temu pod wypływem pewnych zmian, które niespodziewanie zaszły w moim życiu. Proszę o komentowanie w sposób obiektywny. Nie mam komu pokazać swoich utworów, dlatego zależy mi na opinii.

Wiersz (jeszcze nie nazywam tego dziełem ;)) napisany przed kilkoma miesiącami - dzisiaj znalazłam go w starym zeszycie i przyznam, że przywołał on niechciane wspomnienia.

Wiersz napisany pewnego smutnego wieczoru, takiego, w którym to nic się nie chce i nic nie wydaje się być kolorowe. Zapraszam do czytania i komentowania.

O takim magicznym miejscu, z którego wszystko wydaje się małe, nierealne, w którym problemy stają się śmieszne i nieprawdziwe.

"Jestem sama, bo inni mi nie dorównują. Wierzę w to? Staram się wierzyć. Staram się przodować. Skoro już się za coś biorę, to muszę robić to idealnie, prawda?"

Refleksja na temat naszego stosunku do tych, których najczęściej nie zauważamy. Tych cichych, nieśmiałych, smutnych. Wyciągnijmy do nich "ciepłą" dłoń.

Nowy wiersz, oceny mile widziane. Hm, napisane pod wpływem uczuć zdecydowanie negatywnych.

Ktoś mówił o nas: "kwiaty, które zakwitły na betonie".

Chciałbym przedstawić tu wiersz, który napisałem dość dawno temu, kiedy zostałem zdradzony i porzucony przez dziewczynę. To tylko jeden z wielu. Proszę o komentarze i nutkę krytyki :)

Hm? Może najpierw Wam powiem, czym ten film nie jest, ok.? Na pewno nie jest to opowieść o niezrównoważonym idiocie zbiegłym ze szpitala psychiatrycznego. Franciszek Pieczka wcielił się w rolę dorosłego dziecka.

Chciałabym zmienić swoje życie, lecz zupełnie nie wiem jak. Jestem osobą skrytą, zamkniętą na ludzi.

Nie, nie będę się ośmieszać. Ludzi, których zawiodłam już po napisaniu pierwszego zdania bardzo serdecznie przepraszam. Do niektórych pojęć się dorasta. Miłość to nie tylko różowe serce.

6 wersów traktujących o niczym innym jak wszechogarniającej Pustce...

Historia nietrwałej przyjaźni od trudnych początków po samotny koniec...

Przepraszam za brak polskich znaków, ale wiersz jak zwykle pisany na telefonie...